Cykl miesiączkowy. Szczegółowy opis.
(506 razem słów w tym tekście)
(851 raz(y) oglądano.) 
Cechą charakterystyczną narządów płciowych kobiety, co odróżnia je od narządów płciowych mężczyzny jest ich okresowe funkcjonowanie. Cykl miesiączkowy składa się z 4 faz. Czas trwania cyklu obliczany jest od 1-szego dnia miesiączki do 1-szego dnia następnej. Czas krwawienia jest różny w zależności od kobiety i nie odzwierciedla działalności hormonalnej. Czas trwania cyklu zwykle wynosi 28 dni. Zdarzają się jednak cykle dłuższe, krótsze i nie jest to czymś nieprawidłowym.
Fazy cyklu miesiączkowego.
1 faza – folikularna.
Przedni płat przysadki mózgowej wydziela hormon FSH (folikulotropine) który przenoszony przez krew wywołuje rozwój mikroskopijnych zaczątkowych pęcherzyków znajdujących się w jajniku. Pęcherzyki te bardzo licznie stanowią rezerwę jajnika jednak mała ich ilość osiągnie aktywność płciową. Część pęcherzyków w początkowej fazie zaczyna produkować estrogeny. Najważniejszy z nich to estradiol. Oddziałują one na endometrium stymuluje jego rozwój. Szczególnie rozwijają się gruczoły endometrium. Szyjka macicy zaczyna produkować śluz. W tej fazie jest on bardziej kleisty i przezroczysty. Pod wpływem estrogenu dochodzi również do zmian w pochwie. Wyścielająca ją błona śluzowa grubieje z czasem zaczyna dominować 1 z pęcherzyków. Osiąga on początkowo wielkość ziarenka zielonego groszku a potem orzeszka laskowego. Kiedy pęcherzyk osiągnie odpowiednie rozmiary przekształca się w tzw. Pęcherzyk Graafa wytwarza się w nim jama zawierająca płyn pęcherzykowy wydzielany przez komórki ściany pęcherzyka w którym pływa komórka jajowa. Wzrasta poziom estrogenu na drodze ujemnego sprężenia zwrotnego. Blokując wydzielanie FSH (folikulotropiny) na drodze dodatniego sprężenia stymuluje wydzielanie przez przysadkę mózgową kolejnego hormonu (LH) luteinizującego. Temperatura ciała pozostaje w tym okresie na stałym niskim poziomie.
2 faza – owulacja.
Pod wpływem odpowiednich stężeń hormon folikulotropiny (FSH) do luteinizującego (LH) (na 13 dni przed zakończeniem cyklu, czyli jest to 14 bądź 15 dzień regularnego cyklu) następuje pęknięcie pęcherzyka Graafa i uwolnienie komórki jajowej. W tym okresie temperatura ciała jest najniższa, a w dni w którym temperatura ciała jest najniższa dochodzi do owulacji jest to najbardziej sprzyjający okres do zapłodnienia. Bezpośrednio zaś po owulacji temperatura ciała skacze do 37st. C. Owulacja poprzedzona jest stanem psychofizycznym zwanym zespołem napięcia przedmiesiączkowego.
3 faza – Lutealna.
Pod wpływem hormonu LH na miejsce pękniętego pęcherzyka Graafa powstaje ciałko żółte, które zaczyna produkować progesteron. Pod wpływem progesteronu, błona śluzowa macicy grubieje i marszczy się. Mnożą się jej naczynia, a jej gruczoły napełniają się glikogenem. Macica jest w ten sposób przygotowana do przyjęcia i odżywiania jaja. Pod wpływem progesteronu temp. Ciała podnosi się do 37 st. C, utrzymuje się na tym poziomie przez cały okres aktywności ciałka żółtego. Na drodze ujemnego sprzężenia zwrotnego progesteron hamuje wydzielanie hormonu lutenizującego (LH). Ponieważ ciałko żółte nie jest już powstrzymywane przez hormon LH – degeneruje (przekształca się w ciało białawe). Spadek hormonu LH, folikulotrpiny, a co za tym idzie estrogenu i progesteronu wywołuje degenerację endometrium, który nie jest przez progesteron i estrogen powstrzymywany.
4 faza – Menstruacja.
W przypadku nie dojścia do zapłodnienia miesiączka pojawia się około 28 dnia cyklu. Dzień tej fazy pokrywa się z 1-szym dniem następnej fazy. Zdegenerowane endometrium łuszczą się, a z pękających naczyń włosowatych wydobywa się krew menstruacyjna. Wraz z tą krwią płaty endometrium usuwane są na zewnątrz.
Zobacz również:
Cykl miesiączkowy |