Na impotencję cierpi co 10. mężczyzna w starszym wieku, rozpowszechnienie tego zaburzenia narasta. Mężczyźni, nie mogąc ukryć impotencji, traktują ją jako "koniec męskości" i często wpadają w depresję, rezygnują z aktywności seksualnej, mają poczucie mniejszej wartości, lękają się ośmieszenia czy odrzucenia ze strony partnerki.
Psychogenna impotencja może wynikać z:
zahamowania reaktywności seksualnej spowodowanego zgeneralizowanym lękiem przed seksualnością,
kompleksami (np. kompleks małego członka),
lękiem - przed zapłodnieniem partnerki i niechcianą ciążą
lub poczuciem grzechu, zaburzeń rozwoju psychoseksualnego itp.
Zazwyczaj w szczególnych okolicznościach (marzenia senne, masturbacja) reakcje genitalne przebiegają prawidłowo. podłoże fizyczne.
Impotencja somatogenna występuje gdy chory w ogóle nie może osiągnąć erekcji z powodu wieku bądź choroby.
O zaburzeniu można mówić tylko wówczas, gdy trudności współżycia powtarzają się wielokrotnie mimo istnienia dobrej relacji emocjonalnej między partnerami w dłużej trwającym związku. Pojawienie się takich objawów w epizodycznych kontaktach seksualnych, szczególnie gdy towarzyszy im silne napięcie, jest na ogół zjawiskiem normalnym, wynikającym z przeżywanego stresu.
Impotencja jest chorobą niezwykle wstydliwą dla mężczyzn, dlatego rzadko udają się do lekarza specjalisty, co jest wielkim błędem, ponieważ obecna medycyna jest w stanie przywrócić choremu erekcję.
Leczenie
Po ustaleniu przyczyn impotencji można rozpocząć leczenie, którego celem jest nie tylko eliminacja impotencji, ale również jej przyczyn.
W impotencji psychogennej stosuje się metody treningowe ze współudziałem partnerki, hipnozę, psychoterapię indywidualną i partnerską, a w przypadku fobii - desensyblizację (odczulanie w wyobraźni). Psychoterapia indywidualna jest zalecana w przypadkach, kiedy przyczyną impotencji są zahamowania i urazy seksualne, negatywne wpływy środowiska rodzinnego, nerwice, a partnerska - przy zaburzonych relacjach w związku. Metody treningowe są bardzo popularne i powszechnie stosowane od początku lat 70. i przeważnie obejmują 5-7 tygodni leczenia. W impotencji na tle hormonalnym stosuje się leki hormonalne (jak np. testosteron w przypadku niedoboru tego hormonu) lub leki obniżające poziom prolaktyny (w hiperprolaktynemii).
Viagra
Viagrę stosuje się również w impotencji psychogennej. Po serii niepowodzeń w próbach odbycia stosunku, cierpień z powodu niemożności penetracji pochwy, przełamanie impasu przy użyciu leku jest znaczące. Sam fakt sukcesu, jakim stało się odbycie normalnego stosunku, uskrzydla mężczyznę, poprawia samoocenę i daje wiarę w realizowanie się w roli partnera. Można bez przesady stwierdzić, że metoda iniekcji w ciała jamiste i Viagra to rewolucyjny przełom w leczeniu impotencji. Mężczyźni zaczynają wierzyć w siebie, w szanse wyleczenia, doświadczają udanych kontaktów seksualnych, pozbywają się kompleksów.
Trudno przecenić wartość tych metod leczenia. Oblicza się, że Viagra jest skuteczna w 75-80% przypadków impotencji. Wysoką skuteczność mają również iniekcje w ciała jamiste.
